Koning van de kerkstraat

Koning van de kerkstraat

De spastische Tijmen is altijd op straat te vinden met vrienden. Hoewel hij de boel flink kan op houden weet hij met zijn charme onmisbaar te maken.
102%
€7.697
out of €7.500
Project is closed.
78
sponsors

About the project

Director:

Eva van Pelt

Producer:

Philipe Wentrup

Category:

Documentary

Language:

Dutch

Deadline:

16-05-2012

Supporters:

78 supporters

Ask the filmmaker a question
Tijmen is een bevoorrechte jongen, gestimuleerd en gesteund als hij wordt door zijn familie. Zoals het ook eens op mij neerdaalde, wil ik nu de kijker meegeven: niemand wil zielig gevonden worden.
- Eva van Pelt

Waarom deze film?

Het idee voor deze documentaire ontstond toen ik Tijmen ontmoette op een Franse camping en ik met mijn eigen vooroordelen geconfronteerd werd. Vooroordelen die al na een dag verdwenen vanwege Tijmen en zijn totaal zorgeloze houding. Mij gebeurde zo ongeveer wat Ids, een van Tijmen’s beste vrienden in de film opmerkt: ‘mensen schrikken altijd even wanneer ze een gehandicapte zien, omdat ze niet weten of ze normaal moeten doen of niet, maar omdat Tijmen direct alle ongemakkelijkheid wegneemt wil iedereen na de eerste ontmoeting direct zijn vriend worden’.

Tijmen is een bevoorrechte jongen, gestimuleerd en gesteund als hij wordt door zijn familie. Zoals het ook eens op mij neerdaalde, wil ik nu de kijker meegeven: niemand wil zielig gevonden worden en niet iedereen die anders is, is daar ook ongelukkig mee. Toch is dit niet het hoofdthema van de film. Tijdens de research kwam ik er namelijk achter dat de film over vriendschap moest gaan. Ik zag hoe de jongens in een baldadige bui ‘s avonds, met Tijmen in een winkelwagen, door de sneeuw ploegden op het Rembrandtplein. Hun uitgelatenheid en de vreemde aanblik van Tijmen in die kar lokten veel reacties uit bij het uitgaanspubliek. Het varieerde van geamuseerde blikken tot uitlachen (‘Aha baby!’). Daar stond weer tegenover dat een zwerver die grimmige sfeer neutraliseerde door de inmiddels verkleumde Tijmen zijn vest af te staan. Het was ongeveer op dat moment dat ik bedacht dat de film niet over ‘Tijmen de gehandicapte’ moest gaan, maar over iets universelers, waarbij ik gebruik kon maken van de bijzondere dynamiek binnen de vriendengroep. De jongens hebben elkaar allemaal nodig om verschillende redenen. Tijmen is in hun midden de charismatische ‘leading figure’.

Juist de laatste tijd is er in de media veel aandacht voor mensen met een lichamelijke of verstandelijke handicap en vrijwel altijd staat deze handicap centraal in het vertelde verhaal. De kracht van deze film is dat het juist niet gaat over een handicap of hoe het is om gehandicapt te zijn. De film durft veel verder te kijken en betrekt de kijker actief bij Tijmen’s strijd te overleven in de grote stad, zijn zoektocht naar volwassenheid, naar liefde, vertrouwen en vriendschap. De film laat een jongen zien die keuzes moet maken, net als iedere andere tiener, net als ieder ander mens.

Doel van het project.

Ik houd ervan om films te maken die voor een breed publiek toegankelijk zijn, zonder dat ik hiervoor concessies doe met betrekking tot de inhoud en de stijl. De laagdrempeligheid ligt eigenlijk al besloten in de keuze van mijn onderwerp. Met ‘Koning van de Kerkstraat’ heb ik een coming of age film voor ogen, een veel beproeft genre dat niet aan kracht heeft ingeboet. De hoofdpersonen staan aan de vooravond van hun volwassen leven, namelijk het begin van een vervolgopleiding. Het is zomer en tussen de bedrijven door staan ze stil bij de toekomst; Wat heeft het leven voor ze in petto? Hoe ziet hun leven er over een jaar uit? Enzovoort. Een gevoel van vrijheid en mogelijkheden moet als een waas over de film liggen. Hier zie ik ook de grootste uitdaging in: Wat heeft deze film binnen dat genre en binnen de (jeugd)documentaire dan nog te bieden? Wat mij betreft zijn het vooral de volgende twee punten:

1. Ken je hoofdpersonages

Van de vele jeugddocumentaires die ik de afgelopen jaren heb gezien valt mij vaak op dat de jonge hoofdpersoon de documentaire moet dragen op een manier waarop hij of zij niet het gereedschap voor heeft. Hoewel de betreffende tiener m/v een interessant verhaal heeft blijft de magie uit, omdat veel jongeren nu eenmaal niet in staat zijn om hun filosofiën goed onder woorden te brengen. Daden zeggen meer dan woorden in dit geval. Het is daarom van belang, in mijn ogen, om één of meerdere hoofdpersonen te hebben die middels hun acties vertolken wat er zich in hun binnenwereld afspeelt. Het mag duidelijk zijn dat ik bij Tijmen en zijn vrienden deze “acties” heb herkend. Interviews zullen niet in deze documentaire voor komen, ik wil puur gebruik gaan maken van het principe ‘show don’t tell’. Een grote inspiratiebron hierin is de film Desi van Maria Ramos uit 2000, waar zonder interviews een hele complexe situatie langzaam zichtbaar wordt.

2. Niet zoetsappig.

Te vaak worden programma’s, films, boeken voor kinderen omgeven door een lieflijkheid waar jongeren niet op zitten te wachten en die niet stroken met de realiteit. De wereld is niet alleen maar lief en jongeren zijn zich daar doorgaans erg van bewust. Het tragikomische element in het verhaal en daarmee dus de afwezigheid van opgelegde zoetsappigheid is een heel belangrijk gegeven. Waarom zijn de verhalen en verfilmingen van Roald Dahl’s titels of Harry Potter zo’n succes? Omdat ze echte thema’s behandelen, zoals verraad en dood en onrecht. Nu is het verhaal wat ik wil vertellen in de kern al behoorlijk rauw en ik ben niet van plan om de dingen mooier te maken (of makkelijker) dan dat ze zijn. Ik ben van mening dat jongeren veel aankunnen en dat je ze serieus moet nemen door ze echte dingen te laten zien.

Tegen het decor van Amsterdam.

De stad Amsterdam speelt een belangrijke rol in deze film. Tijmen was immers niet Tijmen geweest wanneer hij in Ede of Utrecht was opgegroeid. Het verhaal speelt zich af in Amsterdam en nergens anders. Onze personages zijn stadsratten die de binnenstad op hun duimpje kennen. Ze zullen coffeeshops bezoeken, rondhangen op het Leidseplein en gevaarlijke trucs met de rolstoel uitvoeren op de grachten. Ze zullen lange wandelingen maken over het Westelijk havengebied en talloze keren zal Tijmen de lange, steile trap, zo typisch voor oude Amsterdamse woningen, van zijn huis beklimmen. Kortom, het toneel van deze documentaire heeft een hoog romantisch gehalte dat een niet-Amsterdams of buitenlands publiek vermoedelijk erg aan zal spreken en dat de Amsterdammer met trots zal vervullen. Vanuit de Kerkstraat, hartje Amsterdam, zal Tijmen de kijker kennis laten maken met mensen van allerlei rangen en standen. De stad zal hierdoor soms lelijk zijn, denk maar aan het uitlachen op het Rembrandtplein, maar meestal mooi, zoals de ontmoeting met de zwerver. Slechts één keer maakt de binnenstad plaats voor een heel ander decor. Dat van Vlieland, waar de vier beste vrienden voor het eerst samen op vakantie gaan.

Werkwijze en status van het project.

Mijn researchperiode gaat eigenlijk al terug tot 2009, toen ik tijdens een vakantie in Frankrijk kennis maakte met Tijmen en zijn familie. Zijn hilarische anekdotes over zijn leven op school en op straat maakten dat ik hem na de vakantie eens op zocht in Amsterdam. Inmiddels zijn we al weer dik een jaar aan het filmen. Deze enorme hoeveelheid draaidagen geeft de film een production value dat ondenkbaar zou zijn zonder het enthousiasme voor dit project van de crew. De film is redelijk spontaan tot stand gekomen. De mensen die verantwoordelijk zijn voor de cameravoering, geluid, productie, regie en montage zijn allemaal oude klasgenoten van de Nederlandse Film en Televisieacademie, die de behoefte voelden om in alle vrijheid te werk te kunnen gaan. Het feit dat we allemaal op fietsafstand van de hoofdlocatie wonen, maakt deze spontane manier van draaien mogelijk. Helaas komt aan alle mooie dingen een eind en zo ook aan het filmen van deze jongens. Voor de zomer zal de draaiperiode worden afgesloten en gaan we ons richten op de afwerking.

Cameraverhuurbedrijf Cam-a-lot sponsort ons met de camera apparatuur waarvoor wij hen erg dankbaar zijn. Daarbij hebben we een bescheiden bijdrage ontvangen van het Amsterdams Fonds voor de Kunst. Met de inkomsten via Cinecrowd hopen we de film te kunnen afwerken.

Cast and crew

Over de makers

Koning van de Kerkstraat kan rekenen op de betrokkenheid en kunde van een enthousiaste groep filmmakers, allen afgestudeerd aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in 2007. Zij hebben zodoende veel met elkaar samengewerkt aan uiteenlopende projecten, van fictiefilms tot commericals. De regie van Koning van de Kerkstraat is in handen van Eva van Pelt (De wereld volgens Wagner, Gelijk Gelukkig en Voor Lief). Voor meer info: www.evavanpelt.nl

De productie wordt uigevoerd door Philipe Wentrup (De Man Die Alles Kan, Dus Ik Ben). Samen met Eva heeft Philipe reeds diverse producties gerealiseerd, waaronder de korte speelfilm Voor Lief.

De cameravoering wordt gedaan door Jorrit Garretsen (Off Road, Vroeger was het anders, Nadia Tikt).

Frank Bunnik (Co-Assistant, Off Road) is verantwoordelijke voor het geluid. Axel Skovdal Roelofs (Grijsgedraaid, Hemel) zal de montage voor zijn rekening nemen.

Comments

Updates

Geen updates gevonden.
0 0